zondag 17 december 2017

Wie is schaamteloos?

De Migratietop van de EU heeft weinig verrassende nieuwe maatregelen opgeleverd. Integendeel, het is meer van hetzelfde wat we tot nu toe hebben gehoord. Terwijl er alle aanleiding is om doortastende en onorthodoxe maatregelen te nemen om de toevloed van illegale economische migranten een halt toe te roepen. In de media wordt telkens een beeld geschetst van een migratiestroom die significant zou afnemen. In september 2017 arriveerden volgens de UNHCR 5.961 migranten in Italië. In augustus 2017 waren dat nog 3.914 migranten. Dat is een stijging, geen daling. Van een structurele daling is in ieder geval geen sprake. 

Toch gaat de EU niet verder dan de al genomen maatregelen tot nu toe. Dan hebben we het dus over waakzaamheid langs alle migratieroutes, het inzetten van 'alle relevante beleidsinstrumenten waaronder het handels-, visum- en ontwikkelingsbeleid om illegale migratie te voorkomen en irreguliere migranten terug te sturen' en de voortzetting van de samenwerking met Turkije en Libië (voorzover we dat een land mogen noemen) met betrekking tot het zogeheten bordermanagement. 

Het schiet dus niet echt op, terwijl de daling dus verre van structureel is. De situatie is eigenlijk buitengewoon alarmerend en er zijn tal van maatregelen te noemen die wél effectief zijn. Zo bezien snap ik premier Orban van Hongarije heel goed. Zijn land heeft ernstige bezwaren tegen het verplichte quotum voor het opnemen van migranten, samen met Polen, Tsjechië en Slowakije.  Genoemde landen boden donderdag nog 35 miljoen euro voor het Afrika-fonds. Daarmee wilden deze landen de verplichte herverdeling van kansloze migranten afkopen. Hoewel het spekken van het Afrika-fonds op zichzelf niet dé oplossing vormt, is het vele malen beter dan het verplichte quotum. 

Met het herverdelen van migranten zorg je ervoor dat een migrantencrisis blijft bestaan. Dat heeft niets met solidariteit te maken maar met gezond verstand. Alleen als de melk overkookt, draai je het gas uit. Niet eerder. Overigens, als de toestroom van illegale migranten zou bestaan uit briljante vaklieden uit sectoren waar grote tekorten bestaan, zou van een herverdeling geen sprake zijn geweest. Dan zouden de Westeuropese landen al die 'kansparels' zelf wel hebben gehouden. Daarnaast kunnen we vaststellen dat migranten uit Eritrea maar al te graag naar hun land teruggaan voor vakantie, dus veel 'echte' vluchtelingen uit dat land zijn er niet. Wat Syrië betreft kunnen we vaststellen dat de burgeroorlog feitelijk voorbij is. De Russen gaan hun troepen terugtrekken. Met andere woorden; missie volbracht. Over de inmenging van Rusland in de burgeroorlog in Syrië kun je zo je gedachten hebben, maar de noodzaak voor vluchten is weggenomen. Degenen die de wijk willen nemen naar Europa zijn, zeker nu, gewoon economische migranten geworden. 

Migratietop zonder leiderschap
Dus wat wil de Europese Unie? Doormodderen, jezelf laten overspoelen door allerlei gelukszoekers uit het Midden-Oosten en Afrika en het opleggen van allerlei ongeloofwaardige en ineffectieve migrantherverdelings-dictaten? Hopelijk daalt het gezond verstand in en gaat de EU zichzelf een streng maar rechtvaardig immigratiebeleid opleggen, zoals bijvoorbeeld in Australië het geval is. Met andere woorden, meer kundige migranten toelaten waarmee sectoren met personeelstekorten worden geholpen, minder 'spoedzoekers' die voorrang krijgen op jongeren die vijftien jaar op een woning moeten wachten, meer cultuurbewaking met identiteitsbehoud, meer oog voor veiligheid, een betaalbare sociale zekerheid, minder terroristische aanslagen, meer economische ontwikkeling van de landen van waaruit de gelukszoekers afkomstig zijn, meer ruimte voor 'echte' vluchtelingen met een terugkeerverplichting, etcetera, etcetera. Juist deze effecten zorgen voor meer solidariteit en draagvlak in en voor 'Europa'. 

Met het 'blind' vasthouden aan een zogenaamde 'solidariteit' worden bestaande problemen niet opgelost. Verzet hiertegen zou ik dus niet 'schaamteloos' noemen maar realistisch. Problemen vragen om oplossingen, niet om schijn-oplossingen. Dus wie is er schaamteloos? De EU-lidstaten die verzet tonen waarmee op z'n minst iets meer oplossingsbewustzijn wordt gecreëerd, of degenen die halsstarrig aan procedures vasthouden zonder enige oplossingsgerichtheid? Overheden hebben als initieel doel om grenzen te bewaken en burgers te beschermen. Degenen die deze verplichting met voeten treden, zijn de enigen die we schaamteloos gedrag mogen verwijten.



zondag 10 december 2017

Ontmaskert

De beslissing van de Amerikaanse president Donald Trump om de VS-ambassade te verplaatsen van Tel Aviv naar Jeruzalem heeft, weinig verrassend, veel kritiek ondervonden. Uiteraard veel kritiek uit de Arabische wereld maar ook westerse leiders hebben afkeurend gereageerd. Het zij zo. Jeruzalem is de hoofdstad van Israel dus dan is het logisch dat bevriende staten hun ambassade vestigen in de hoofdstad. Het verplaatsen van een ambassade, wat navolging van andere landen verdient, wil nog niet zeggen dat heiligdommen opeens niet meer toegankelijk zijn. Tot 1967 was dat overigens een ander verhaal voor Joodse heiligdommen, maar dat even terzijde. Tevens heeft het weinig zin om te investeren in een 'vredesproces' wat geen vredesproces is. Een steen in de vijver gooien kan dan niet zoveel kwaad. Genoemde beslissing lijkt mij in ieder geval een heel nauwkeurig ingecalculeerde 'steen'.

De selectieve mondiale woede is weinig geloofwaardig. Welke stappen heeft de 'Palestijnse Autoriteit' het afgelopen jaar gezet om het failliete 'vredesproces' nieuw leven in te blazen? Waar zijn de veroordelingen van het Palestijnse geweld, met het bewust op pad sturen van messentrekkers naar Israel en het afvuren van raketten? Welke acties heeft de 'Palestijnse Autoriteit' ondernomen om de welvaart van de eigen bevolking te verbeteren? Welke leiders en opiniemakers horen we daarover? Eenzijdige kritiek op Donald Trump uiten maar de andere kant op kijken bij islamisering, Arabische wantoestanden en 'Israel-bashing' in het algemeen, dát is 'verkeerd populisme'.

De beslissing van Donald Trump heeft ook voor een andere ontmaskering gezorgd. De 'grote leider' van Turkije, Erdogan, heeft Israel vandaag een terroristen-staat genoemd, dat kinderen vermoordt. Mooi, dat weten we dan ook weer. De president van deze Navo-lidstaat doet nu precies hetzelfde als 'de leiding' in de Palestijnse Gebieden. Voor de binnenlandse consumptie zal het wel goed uitkomen, maar of er hotelkamers mee gevuld gaan worden, is maar zeer de vraag.

Tegelijkertijd wordt door Turkije een gevaarlijk geopolitiek spelletje gespeeld. Het is te hopen dat men op het Navo-hoofdkwartier beseft met wie men te maken heeft in Ankara. Ken uw tegenstander!

zondag 3 december 2017

Zielig

De anti-zwartepiet demonstratie, gisteren in Dokkum, is volgens de burgemeester rustig verlopen. Het zal wel. Feit is in ieder geval dat deze demonstratie volgens de politievakbond tussen de 350.000 en 500.000 euro kan hebben gekost. Het was beter geweest als dit groepje droeftoeters een park in Amsterdam zou hebben uitgezocht voor hun protest, waarvoor uiteraard ruimte moet zijn. 
Demonstranten in Dokkum
Het feit dat dit protest per sé in Dokkum moest plaatsvinden, met alle kosten en overlast van dien, maakt deze demonstratie tot een zielige vertoning. Niet alleen vanwege hun motief maar ook vanwege de instructies van de organisatie aan 'witte mensen' die meededen aan de demonstratie. Hen werd verzocht om, bij vragen van journalisten, toch vooral door te verwijzen naar 'zwarte' activisten, "want het gaat om de zwarte activisten, niet om de witte mensen." Dit 'witte racisme' slaat werkelijk alles en heeft werkelijk niets te maken met oprecht aandacht vragen voor racisme. Zielig! 

zondag 26 november 2017

Met open ogen

Vandaag liet de tweede man van de Iraanse Revolutionaire Garde weten dat Iran het bereik van zijn raketten zal vergroten als Europa een bedreiging vormt voor zijn land. Generaal Hossein Salami heeft volgens persbureau Reuters gezegd dat het een strategische keuze is geweest om het bereik niet groter te maken dan 2000 kilometer. 

Dat laatste geloof ik direct. Als ten tijde van de atoomdeal bekend zou zijn geweest dat Iraanse raketten de dubbele afstand zouden kunnen afleggen, had die Iran-deal andere bepalingen gekend, voorzover een deal al op z'n plaats was geweest. Maar met de grenzeloze naïviteit van sommige westerse leiders weet je het maar nooit.

Het feit dat met dit land, wat volop terreur sponsort, überhaupt een deal is gesloten zal nog lang na ons in geschiedenisboeken worden besproken, vrees ik. De aankondiging van president Macron van Frankrijk dat Iran scherp in de gaten zal worden gehouden, geeft al aan dat Macron (en hopelijk meer leiders) er niet gerust op zijn. De aankondiging van president Rohani dat Iran haar raketprogramma gaat uitbreiden zonder dat daarvoor toestemming zal worden gevraagd, geeft andermaal aan dat de Iran-deal een farce is. De westerse leiders die de Iran-deal hebben gesloten, zijn er met open ogen ingetuind. Wat een leiderschap. 

Waarschijnlijk komt het vroeg of laat tot een conflict, waarbij Israel waarschijnlijk de eerste klap moet opvangen. Overigens is het goed om te zien dat Israel en Saoedi-Arabië hierdoor naderbij lijken te komen. Dat biedt perspectief voor de langere termijn. 

Het is in ieder geval te hopen dat Europese leiders, om te beginnen, dezelfde nuchterheid als Donald Trump tonen. Verder strekt het tot aanbeveling om de militaire uitgaven op z'n minst op peil te brengen. Peace for our time? Forget it




zondag 19 november 2017

Een nieuw begin?

Mugabe. Bron: NRC
Op 9 januari 2011 wenste ik de bevolking van diverse landen met een dictatuur meer vrijheid toe. Nu, in 2017 zit er voor wat betreft de meeste landen weinig schot in de zaak, maar in Zimbabwe lijken de kansen te keren. Naar alle waarschijnlijkheid zal een afzettingsprocedure tegen zittend president Robert Mugabe worden gestart. Een positieve ontwikkeling. Mugabe heeft op vakkundige wijze van Zimbabwe een dictatuur en een straatarm land gemaakt. Met 'hervormingen' grootscheepse landonteigeningen zonder compensatie doorvoeren met blanke boeren als slachtoffer, overname van dat eigendom door onkundige en onervaren zwarte boeren met als gevolg een volledig ingestorte economie.
c
De pogingen van Mugabe om desondanks zijn vrouw Grace, de Afrikaanse evenknie van Elena Ceausescu, in het zadel te helpen heeft waarschijnlijk niet alleen bij de legerleiding de alarmbellen doen rinkelen. Ook de voornaamste investeerder in Zimbabwe, te weten China, zal zich zorgen hebben gemaakt. De kans is dan ook groot dat vanuit Peking een en ander is geïnitieerd om nog iets van hun miljardeninvesteringen in dit land te redden.

Zimbabwe is, zoals zoveel Afrikaanse landen, een potentieel rijk land met overvloedige bodemschatten en volop agrarische mogelijkheden. Het is daarom niet zo gek dat China belangstelling heeft voor Afrika. Dat doet de vraag rijzen waar 'Europa' blijft. In het positieve scenario dat Zimbabwe uit het dal kan kruipen heeft dat tot gevolg dat vooral China zal profiteren van de bodemschatten van Zimbabwe. Gelet op het feit dat bodemschatten niet onuitputtelijk zijn, zal dat de status van China als wereldmacht alleen maar versterken. 'Europa' of de EU zal dan het nakijken hebben.

Het is in de eerste plaats te hopen dat de bevolking van Zimbabwe een nieuwe start kan maken. Tevens is het te hopen dat de EU en/of Nederland op geopolitiek en op economisch gebied de vinger aan de pols houden in een continent waarin de laatste zestig jaar oneindig veel geld is geïnvesteerd. Het zou buitengewoon wrang zijn als nieuwkomer China op het geopolitieke toneel de vruchten gaat plukken van decennialange Europese hulp aan menig Afrikaans land. De aanstaande omwenteling in Zimbabwe moet daarom ook voor de Europese landen een signaal zijn voor een nieuwe start als het gaat om geopolitiek en het consolideren/heroveren van de invloed in het continent met oneindig veel economisch potentieel. En nee, daarmee bedoel ik dus niet het importeren van kansloze economische migranten naar Europa.

zondag 12 november 2017

Droomwereld

Het gevolg van een 'WK-feestje' in Parijs
De rellen met Marokkaanse jongeren in diverse Westeuropese steden als gevolg van het kwalificeren van het Marokkaans voetbalelftal voor het WK in Rusland gaven andermaal blijk van sterke banden met het moederland van vader of opa. Van enige vorm van serieuze assimilatie lijkt geen sprake. Tevens lijkt het erop dat een feestje zonder vernieling en fysiek geweld onmogelijk is. Nog ernstiger is het feit dat de politie niet kordaat heeft ingegrepen om de orde te herstellen.

Wat gaat hier mis? We zien het resultaat van een volkomen mislukte integratie, een dubbele moraal van autoriteiten bij het handhaven van de openbare orde (geen arrestaties en het verzoek aan de lokale bevolking om binnen te blijven) en geen enkel signaal dat de politiek serieus werk gaat maken van integratie, remigratie en het keihard aanpakken van dergelijk geweld van bepaalde bevolkingsgroepen tegen omstanders, hulpdiensten en politie. Toevallig uit zich dit nu bij een 'voetbal-feestje' van een Noord-Afrikaans land maar genoemde bevolkingsgroep is oververtegenwoordigd in de verkeerde lijstjes (misdaad, criminaliteit, fraude, etc.). Een allesomvattend actieplan ontbreekt vooralsnog. In wat voor een droomwereld leven de bestuurlijke elites in West-Europa?

Nee, geen foto uit Marokko. 

zondag 5 november 2017

Honderd jaar communistische ellende

Aanstaande dinsdag is het, met in achtneming van de toenmalige Russische kalender) precies honderd jaar geleden dat de communisten met een coup (de zogenoemde Oktoberrevolutie) aan de macht kwamen in Rusland. Wat volgde was een eeuw vol moord en doodslag, dictatuur en staatsterreur, onvrijheid, laksheid als deugd en export van het communisme naar andere landen. Kortom, een vreselijke nachtmerrie die tot op de dag van vandaag nog voortduurt in 'faalstaten' zoals bijvoorbeeld Cuba, Noord-Korea en Venezuela.


Een nuchtere blik op de puinhopen van het communisme en alles wat extreem-links is, zou tot het besef moeten lijden dat extreem-links gedachtengoed in termen van aantallen slachtoffers ver uitsteekt boven de wandaden van 'extreem-rechts'. Daarmee is uiteraard niet gezegd dat extreem-rechts gedachtengoed minder erg zou zijn. Integendeel! Echter, het feit dat het etiket 'extreem-rechts' wel gangbaar is en de kwalificatie 'extreem-links' niet, geeft ernstig te denken. Anders gezegd; een beetje serieus historisch besef ten aanzien van het ziekelijke extreem-linkse gedachtengoed ontbreekt. Als dat besef er wel was geweest, was in veel landen (ook in Nederland!) sprake geweest van een andere stembusuitslag. Het is overigens goed om kritisch te staan tegenover extreme politieke opvattingen, maar een eenzijdige blik ('alleen extreem-rechts is fout') brengt ons niet verder. 

Wat mij betreft wordt dinsdag 7 november uitgeroepen tot wereldwijde herdenkingsdag waarop de bloedige en destructieve erfenis van honderd jaar communisme wordt herdacht. De miljoenen slachtoffers die wereldwijd zijn gevallen, verdienen onze aandacht. Laat het een les zijn.